|
Nagkasalubong ni Angela ang kanyang maliligaw na si Roy sa daan habang siya ay naglalakad sa daan.
|
|
|
|
 | |  |
| Ah, ganun ba? Oo naman...hmm, anong oras ba magsisimula ang selebrasyon? | |
 | |  |
|
 |
| | |
| Roy, libre ka ba mamayang gabi? Kaarawan kasi ni mama, gusto sana kitang imbitahang dumalo sa hapunan. | |
| | |
|
|
|
|
Pagkatapos mag-usap ng dalawa ay umalis na si Angela upang maghanda ng hapunan at umuwi na rin si Roy.
|
|
|
|
| | |
| Hindi ako maaaring mahuli. Sana sagutin na niya ako mamaya...matagal-tagal na rin akong nanliligaw. | |
| | |
|
 |
| | |
| Pumunta ka sa bahay mamayang ala-singko ng hapon. Sana huwag kang mahuli. | |
| | |
|
|
|
|
Naabutan ni Roy ang kapatid niya. Tinanong siya nito kung ilang minuto na lang ang maiiwan sa isang oras niya. Napaisip siya. Kailangan niyang makarating sa tamang oras sa bahay nila Angela.
|
|
|
|
| | |
| Alas-kwatro na ng hapon. Kailangan kong dumating sa bahay nila Angela mamayang alas-singko. Aabutan ako ng 30 minuto upang ihanda ang sarili ko bago umalis. Aabot ng 15 minuto ang byahe patungo doon. | |
| | |
|
 |
| | |
| Isang oras na lang bago mag alas-singko. Ilang minuto na lang ba ang libreng oras mo? | |
| | |
|
|
|
