|
HabÃa una vez un ermitaño y gruñón caracol, llamado grumpy, que vivÃa solo en un jardÃn abandonado.
|
|
|
|
 | |  |
| Me alegra vivir solo, asà no tengo que soportar lo necio y fastidiosos quevecinos según he escuchado. | |
 | |  |
|
 |
|
|
|
Pero un dÃa, cuando comenzó la temporada de lluvias, el césped creció tanto que apenas podÃa respirar.
|
|
|
|
 |
 | |  |
| ¡Rayos!, tendré que mudarme de jardÃn. | |
 | |  |
|
|
|
|
Y asà fue como inició su travesÃa...
|
|
|
|
 |
|
|