|
Kiedy Izolda poznała pierścień z zielonego jaspisu, serce jej zadrżało.
|
|
|
|
 | |  |
| Królowo, oto pierścień. Tristan leży zraniony zatrutą lancą i ma umrzeć.Ty jedna możesz przynieść mu ratunek. | |
 | |  |
|
 |
| | |
| Przyjacielu, pospieszę z tobą. Jutro rankiem wypłyniemy statkiem. Bądź gotów. | |
| | |
|
|
|
|
Nazajutrz rankiem królowa rzekła, iż chce polować. Diuk Andret szpiegował ją i ciągle jej towarzyszył.
|
|
|
|
| | |
| Spójrz, panie Andrecie sokół przysiadł na obcym okręcie. | |
| | |
|
 |
| | |
| Pani to statek kupca z Bretanii. Chodźmy odebrać sokoła. | |
| | |
|
|
|
|
Królowa zsiada z konia i wsiada na statek. Andret chce iść za nią , ale Kaherdyn stojący na brzegu pokładu uderza go wiosłem. Andret pada w morze.
|
|
|
|
| | |
| Wszystko dobrze Pani? Musimy ruszać! | |
| | |
|
|
| | |
| Tak. Ruszajmy Kaherdynie. | |
| | |
|
|
|
